Conjugation of mennä
ˈmenːæˣto go, enter, get, begin, start [(of direction or state) with illative; or (what something or someone becomes, e.g. adjectives) with translative; or with adverb] (general verb for describing entering Ver definición completa →
Aktiivi
Preesens
| minä | menen |
| sinä | menet |
| hän | menee |
| me | menemme |
| te | menette |
| he | menevät |
Imperfekti
| minä | menin |
| sinä | menit |
| hän | meni |
| me | menimme |
| te | menitte |
| he | menivät |
Konditionaali
| minä | menisin |
| sinä | menisit |
| me | menisimme |
| te | menisitte |
| he | menisivät |
Imperatiivi
| sinä | menekin |
| hän | menköön |
| me | menkäämme |
| te | menkää |
| he | menkööt |
Potentiaali
| minä | mennen |
| sinä | mennet |
| hän | mennee |
| me | mennemme |
| te | mennette |
| he | mennevät |
Passiivi
Preesens
| minä | mennään |
Imperfekti
| minä | mentiin |
Konditionaali
| minä | mentäisi |
Imperatiivi
| minä | mentäköön |
Potentiaali
| minä | mentäneen |