Aktiivi
Preesens
| minä | arvetun |
| sinä | arvetut |
| hän | arvettuu |
| me | arvetumme |
| te | arvetutte |
| he | arvettuvat |
Imperfekti
| minä | arvetuin |
| sinä | arvetuit |
| hän | arvettui |
| me | arvetuimme |
| te | arvetuitte |
| he | arvettuivat |
Konditionaali
| minä | arvettuisin |
| sinä | arvettuisit |
| hän | arvettuisi |
| me | arvettuisimme |
| te | arvettuisitte |
| he | arvettuisivat |
Imperatiivi
| hän | arvettukoon |
| me | arvettukaamme |
| te | arvettukaa |
| he | arvettukoot |
Potentiaali
| minä | arvettunen |
| sinä | arvettunet |
| hän | arvettunee |
| me | arvettunemme |
| te | arvettunette |
| he | arvettunevat |
Passiivi
Preesens
| minä | arvetutaan |
Imperfekti
| minä | arvetuttiin |
Konditionaali
| minä | arvetuttaisi |
Imperatiivi
| minä | arvetuttakoon |
Potentiaali
| minä | arvetuttane |