Conjugación de tiranizar
tiɾaniˈθaɾUsurpar con violencia lo que en derecho pertenece a otro. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | tiranizo |
| tú | tiranizas |
| él / ella / usted | tiraniza |
| nosotros | tiranizamos |
| ustedes | tiranizan |
| ellos / ellas | tiranizan |
Pretérito indefinido
| yo | tiranicé |
| tú | tiranizaste |
| él / ella / usted | tiranizó |
| nosotros | tiranizamos |
| ustedes | tiranizaron |
| ellos / ellas | tiranizaron |
Pretérito imperfecto
| yo | tiranizaba |
| tú | tiranizabas |
| él / ella / usted | tiranizaba |
| nosotros | tiranizábamos |
| ustedes | tiranizaban |
| ellos / ellas | tiranizaban |
Futuro
| yo | tiranizaré |
| tú | tiranizarás |
| él / ella / usted | tiranizará |
| nosotros | tiranizaremos |
| ustedes | tiranizarán |
| ellos / ellas | tiranizarán |
Condicional
| yo | tiranizaría |
| tú | tiranizarías |
| él / ella / usted | tiranizaría |
| nosotros | tiranizaríamos |
| ustedes | tiranizarían |
| ellos / ellas | tiranizarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | tiranice |
| tú | tiranices |
| él / ella / usted | tiranice |
| nosotros | tiranicemos |
| ustedes | tiranicen |
| ellos / ellas | tiranicen |
Pretérito imperfecto
| yo | tiranizara |
| tú | tiranizaras |
| él / ella / usted | tiranizara |
| nosotros | tiranizáramos |
| ustedes | tiranizaran |
| ellos / ellas | tiranizaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | tiraniza |
| él / ella / usted | tiranice |
| nosotros | tiranicemos |
| ustedes | tiranicen |
| ellos / ellas | tiranicen |
Negativo
| tú | no no tiranices |
| él / ella / usted | no no tiranice |
| nosotros | no no tiranicemos |
| ustedes | no no tiranicen |
| ellos / ellas | no no tiranicen |