Conjugación de senderear
Sustantivo. [B2] Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | sendereo |
| tú | sendereas |
| él / ella / usted | senderea |
| nosotros | sendereamos |
| ustedes | senderean |
| ellos / ellas | senderean |
Pretérito indefinido
| yo | sendereé |
| tú | sendereaste |
| él / ella / usted | sendereó |
| nosotros | sendereamos |
| ustedes | senderearon |
| ellos / ellas | senderearon |
Pretérito imperfecto
| yo | sendereaba |
| tú | sendereabas |
| él / ella / usted | sendereaba |
| nosotros | sendereábamos |
| ustedes | sendereaban |
| ellos / ellas | sendereaban |
Futuro
| yo | senderearé |
| tú | senderearás |
| él / ella / usted | sendereará |
| nosotros | senderearemos |
| ustedes | senderearán |
| ellos / ellas | senderearán |
Condicional
| yo | senderearía |
| tú | senderearías |
| él / ella / usted | senderearía |
| nosotros | senderearíamos |
| ustedes | senderearían |
| ellos / ellas | senderearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | senderee |
| tú | senderees |
| él / ella / usted | senderee |
| nosotros | sendereemos |
| ustedes | sendereen |
| ellos / ellas | sendereen |
Pretérito imperfecto
| yo | sendereara |
| tú | senderearas |
| él / ella / usted | sendereara |
| nosotros | sendereáramos |
| ustedes | senderearan |
| ellos / ellas | senderearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | senderea |
| él / ella / usted | senderee |
| nosotros | sendereemos |
| ustedes | sendereen |
| ellos / ellas | sendereen |
Negativo
| tú | no no senderees |
| él / ella / usted | no no senderee |
| nosotros | no no sendereemos |
| ustedes | no no sendereen |
| ellos / ellas | no no sendereen |