Conjugación de refunfuñar
/refunfuˈɲaɾ/to blather, mumble (speak gibberish) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | refunfuño |
| tú | refunfuñas |
| él / ella / usted | refunfuña |
| nosotros | refunfuñamos |
| ellos / ellas | refunfuñan |
| ustedes | refunfuñan |
Pretérito indefinido
| yo | refunfuñé |
| tú | refunfuñaste |
| él / ella / usted | refunfuñó |
| nosotros | refunfuñamos |
| ellos / ellas | refunfuñaron |
| ustedes | refunfuñaron |
Pretérito imperfecto
| yo | refunfuñaba |
| tú | refunfuñabas |
| él / ella / usted | refunfuñaba |
| nosotros | refunfuñábamos |
| ellos / ellas | refunfuñaban |
| ustedes | refunfuñaban |
Futuro
| yo | refunfuñaré |
| tú | refunfuñarás |
| él / ella / usted | refunfuñará |
| nosotros | refunfuñaremos |
| ellos / ellas | refunfuñarán |
| ustedes | refunfuñarán |
Condicional
| yo | refunfuñaría |
| tú | refunfuñarías |
| él / ella / usted | refunfuñaría |
| nosotros | refunfuñaríamos |
| ellos / ellas | refunfuñarían |
| ustedes | refunfuñarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | refunfuñe |
| tú | refunfuñes |
| él / ella / usted | refunfuñe |
| nosotros | refunfuñemos |
| ellos / ellas | refunfuñen |
| ustedes | refunfuñen |
Pretérito imperfecto
| yo | refunfuñara |
| tú | refunfuñaras |
| él / ella / usted | refunfuñara |
| nosotros | refunfuñáramos |
| ellos / ellas | refunfuñaran |
| ustedes | refunfuñaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | refunfuña |
| él / ella / usted | refunfuñe |
| nosotros | refunfuñemos |
| ustedes | refunfuñen |
| ellos / ellas | refunfuñen |
Negativo
| tú | no refunfuñes |
| él / ella / usted | no refunfuñe |
| nosotros | no refunfuñemos |
| ustedes | no refunfuñen |
| ellos / ellas | no refunfuñen |