Conjugación de preceptuar
/pɾe.sep.ˈtwaɾ/Establecer como norma o precepto. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | preceptuo |
| tú | preceptuas |
| él / ella / usted | preceptua |
| nosotros | preceptuamos |
| ellos / ellas | preceptuan |
| ustedes | preceptuan |
Pretérito indefinido
| yo | preceptué |
| tú | preceptuaste |
| él / ella / usted | preceptuó |
| nosotros | preceptuamos |
| ellos / ellas | preceptuaron |
| ustedes | preceptuaron |
Pretérito imperfecto
| yo | preceptuaba |
| tú | preceptuabas |
| él / ella / usted | preceptuaba |
| nosotros | preceptuábamos |
| ellos / ellas | preceptuaban |
| ustedes | preceptuaban |
Futuro
| yo | preceptuaré |
| tú | preceptuarás |
| él / ella / usted | preceptuará |
| nosotros | preceptuaremos |
| ellos / ellas | preceptuarán |
| ustedes | preceptuarán |
Condicional
| yo | preceptuaría |
| tú | preceptuarías |
| él / ella / usted | preceptuaría |
| nosotros | preceptuaríamos |
| ellos / ellas | preceptuarían |
| ustedes | preceptuarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | preceptue |
| tú | preceptues |
| él / ella / usted | preceptue |
| nosotros | preceptuemos |
| ellos / ellas | preceptuen |
| ustedes | preceptuen |
Pretérito imperfecto
| yo | preceptuara |
| tú | preceptuaras |
| él / ella / usted | preceptuara |
| nosotros | preceptuáramos |
| ellos / ellas | preceptuaran |
| ustedes | preceptuaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | preceptua |
| él / ella / usted | preceptue |
| nosotros | preceptuemos |
| ustedes | preceptuen |
| ellos / ellas | preceptuen |
Negativo
| tú | no preceptues |
| él / ella / usted | no preceptue |
| nosotros | no preceptuemos |
| ustedes | no preceptuen |
| ellos / ellas | no preceptuen |