Conjugación de perecear
/peɾeθeˈaɾ/Obrar con pereza, pachorra o indolencia; rehuir, retardar o diferir el trabajo y las responsabilidades por flojera o negligencia; dedicarse al ocio. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | pereceo |
| tú | pereceas |
| él / ella / usted | perecea |
| nosotros | pereceamos |
| ellos / ellas | perecean |
| ustedes | perecean |
Pretérito indefinido
| yo | pereceé |
| tú | pereceaste |
| él / ella / usted | pereceó |
| nosotros | pereceamos |
| ellos / ellas | perecearon |
| ustedes | perecearon |
Pretérito imperfecto
| yo | pereceaba |
| tú | pereceabas |
| él / ella / usted | pereceaba |
| nosotros | pereceábamos |
| ellos / ellas | pereceaban |
| ustedes | pereceaban |
Futuro
| yo | perecearé |
| tú | perecearás |
| él / ella / usted | pereceará |
| nosotros | perecearemos |
| ellos / ellas | perecearán |
| ustedes | perecearán |
Condicional
| yo | perecearía |
| tú | perecearías |
| él / ella / usted | perecearía |
| nosotros | perecearíamos |
| ellos / ellas | perecearían |
| ustedes | perecearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | perecee |
| tú | perecees |
| él / ella / usted | perecee |
| nosotros | pereceemos |
| ellos / ellas | pereceen |
| ustedes | pereceen |
Pretérito imperfecto
| yo | pereceara |
| tú | perecearas |
| él / ella / usted | pereceara |
| nosotros | pereceáramos |
| ellos / ellas | perecearan |
| ustedes | perecearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | perecea |
| él / ella / usted | perecee |
| nosotros | pereceemos |
| ustedes | pereceen |
| ellos / ellas | pereceen |
Negativo
| tú | no perecees |
| él / ella / usted | no perecee |
| nosotros | no pereceemos |
| ustedes | no pereceen |
| ellos / ellas | no pereceen |