Conjugación de pactar
/paɡˈtaɾ/Llegar a un acuerdo entre dos o más personas o entidades para concluir algo, obligándose mutuamente a que se realice su cumplimiento. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | pacto |
| tú | pactas |
| él / ella / usted | pacta |
| nosotros | pactamos |
| ellos / ellas | pactan |
| ustedes | pactan |
Pretérito indefinido
| yo | pacté |
| tú | pactaste |
| él / ella / usted | pactó |
| nosotros | pactamos |
| ellos / ellas | pactaron |
| ustedes | pactaron |
Pretérito imperfecto
| yo | pactaba |
| tú | pactabas |
| él / ella / usted | pactaba |
| nosotros | pactábamos |
| ellos / ellas | pactaban |
| ustedes | pactaban |
Futuro
| yo | pactaré |
| tú | pactarás |
| él / ella / usted | pactará |
| nosotros | pactaremos |
| ellos / ellas | pactarán |
| ustedes | pactarán |
Condicional
| yo | pactaría |
| tú | pactarías |
| él / ella / usted | pactaría |
| nosotros | pactaríamos |
| ellos / ellas | pactarían |
| ustedes | pactarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | pacte |
| tú | pactes |
| él / ella / usted | pacte |
| nosotros | pactemos |
| ellos / ellas | pacten |
| ustedes | pacten |
Pretérito imperfecto
| yo | pactara |
| tú | pactaras |
| él / ella / usted | pactara |
| nosotros | pactáramos |
| ellos / ellas | pactaran |
| ustedes | pactaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | pacta |
| él / ella / usted | pacte |
| nosotros | pactemos |
| ustedes | pacten |
| ellos / ellas | pacten |
Negativo
| tú | no pactes |
| él / ella / usted | no pacte |
| nosotros | no pactemos |
| ustedes | no pacten |
| ellos / ellas | no pacten |