Conjugación de ironizar
Ridiculizar hablando irónicamente. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | ironizo |
| tú | ironizas |
| él / ella / usted | ironiza |
| nosotros | ironizamos |
| ellos / ellas | ironizan |
| ustedes | ironizan |
Pretérito indefinido
| yo | ironicé |
| tú | ironizaste |
| él / ella / usted | ironizó |
| nosotros | ironizamos |
| ellos / ellas | ironizaron |
| ustedes | ironizaron |
Pretérito imperfecto
| yo | ironizaba |
| tú | ironizabas |
| él / ella / usted | ironizaba |
| nosotros | ironizábamos |
| ellos / ellas | ironizaban |
| ustedes | ironizaban |
Futuro
| yo | ironizaré |
| tú | ironizarás |
| él / ella / usted | ironizará |
| nosotros | ironizaremos |
| ellos / ellas | ironizarán |
| ustedes | ironizarán |
Condicional
| yo | ironizaría |
| tú | ironizarías |
| él / ella / usted | ironizaría |
| nosotros | ironizaríamos |
| ellos / ellas | ironizarían |
| ustedes | ironizarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | ironice |
| tú | ironices |
| él / ella / usted | ironice |
| nosotros | ironicemos |
| ellos / ellas | ironicen |
| ustedes | ironicen |
Pretérito imperfecto
| yo | ironizara |
| tú | ironizaras |
| él / ella / usted | ironizara |
| nosotros | ironizáramos |
| ellos / ellas | ironizaran |
| ustedes | ironizaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | ironiza |
| él / ella / usted | ironice |
| nosotros | ironicemos |
| ustedes | ironicen |
| ellos / ellas | ironicen |
Negativo
| tú | no ironices |
| él / ella / usted | no ironice |
| nosotros | no ironicemos |
| ustedes | no ironicen |
| ellos / ellas | no ironicen |