Conjugación de informar
infoɾˈmaɾFormar, perfeccionar a alguno por medio de la instrucción. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | informo |
| tú | informas |
| él / ella / usted | informa |
| nosotros | informamos |
| ustedes | informan |
| ellos / ellas | informan |
Pretérito indefinido
| yo | informé |
| tú | informaste |
| él / ella / usted | informó |
| nosotros | informamos |
| ustedes | informaron |
| ellos / ellas | informaron |
Pretérito imperfecto
| yo | informaba |
| tú | informabas |
| él / ella / usted | informaba |
| nosotros | informábamos |
| ustedes | informaban |
| ellos / ellas | informaban |
Futuro
| yo | informaré |
| tú | informarás |
| él / ella / usted | informará |
| nosotros | informaremos |
| ustedes | informarán |
| ellos / ellas | informarán |
Condicional
| yo | informaría |
| tú | informarías |
| él / ella / usted | informaría |
| nosotros | informaríamos |
| ustedes | informarían |
| ellos / ellas | informarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | informe |
| tú | informes |
| él / ella / usted | informe |
| nosotros | informemos |
| ustedes | informen |
| ellos / ellas | informen |
Pretérito imperfecto
| yo | informara |
| tú | informaras |
| él / ella / usted | informara |
| nosotros | informáramos |
| ustedes | informaran |
| ellos / ellas | informaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | informa |
| él / ella / usted | informe |
| nosotros | informemos |
| ustedes | informen |
| ellos / ellas | informen |
Negativo
| tú | no no informes |
| él / ella / usted | no no informe |
| nosotros | no no informemos |
| ustedes | no no informen |
| ellos / ellas | no no informen |