Conjugación de incriminarse
infinitive of incriminar combined with se Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | incrimino |
| tú | incriminas |
| él / ella / usted | incrimina |
| nosotros | incriminamos |
| ellos / ellas | incriminan |
| ustedes | incriminan |
Pretérito indefinido
| yo | incriminé |
| tú | incriminaste |
| él / ella / usted | incriminó |
| nosotros | incriminamos |
| ellos / ellas | incriminaron |
| ustedes | incriminaron |
Pretérito imperfecto
| yo | incriminaba |
| tú | incriminabas |
| él / ella / usted | incriminaba |
| nosotros | incriminábamos |
| ellos / ellas | incriminaban |
| ustedes | incriminaban |
Futuro
| yo | incriminaré |
| tú | incriminarás |
| él / ella / usted | incriminará |
| nosotros | incriminaremos |
| ellos / ellas | incriminarán |
| ustedes | incriminarán |
Condicional
| yo | incriminaría |
| tú | incriminarías |
| él / ella / usted | incriminaría |
| nosotros | incriminaríamos |
| ellos / ellas | incriminarían |
| ustedes | incriminarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | incrimine |
| tú | incrimines |
| él / ella / usted | incrimine |
| nosotros | incriminemos |
| ellos / ellas | incriminen |
| ustedes | incriminen |
Pretérito imperfecto
| yo | incriminara |
| tú | incriminaras |
| él / ella / usted | incriminara |
| nosotros | incrimináramos |
| ellos / ellas | incriminaran |
| ustedes | incriminaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | incrimina |
| él / ella / usted | incrimine |
| nosotros | incriminemos |
| ustedes | incriminen |
| ellos / ellas | incriminen |
Negativo
| tú | no incrimines |
| él / ella / usted | no incrimine |
| nosotros | no incriminemos |
| ustedes | no incriminen |
| ellos / ellas | no incriminen |