Conjugación de fisgonear
fisɡoneˈaɾExplorar, por costumbre, chisme o curiosidad indiscreta, tratando de averiguar, percibir o enterarse de algo que está oculto, es secreto o confidencial, o es difícil de conocer. Fisgar de modo repetid Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | fisgoneo |
| tú | fisgoneas |
| él / ella / usted | fisgonea |
| nosotros | fisgoneamos |
| ustedes | fisgonean |
| ellos / ellas | fisgonean |
Pretérito indefinido
| yo | fisgoneé |
| tú | fisgoneaste |
| él / ella / usted | fisgoneó |
| nosotros | fisgoneamos |
| ustedes | fisgonearon |
| ellos / ellas | fisgonearon |
Pretérito imperfecto
| yo | fisgoneaba |
| tú | fisgoneabas |
| él / ella / usted | fisgoneaba |
| nosotros | fisgoneábamos |
| ustedes | fisgoneaban |
| ellos / ellas | fisgoneaban |
Futuro
| yo | fisgonearé |
| tú | fisgonearás |
| él / ella / usted | fisgoneará |
| nosotros | fisgonearemos |
| ustedes | fisgonearán |
| ellos / ellas | fisgonearán |
Condicional
| yo | fisgonearía |
| tú | fisgonearías |
| él / ella / usted | fisgonearía |
| nosotros | fisgonearíamos |
| ustedes | fisgonearían |
| ellos / ellas | fisgonearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | fisgonee |
| tú | fisgonees |
| él / ella / usted | fisgonee |
| nosotros | fisgoneemos |
| ustedes | fisgoneen |
| ellos / ellas | fisgoneen |
Pretérito imperfecto
| yo | fisgoneara |
| tú | fisgonearas |
| él / ella / usted | fisgoneara |
| nosotros | fisgoneáramos |
| ustedes | fisgonearan |
| ellos / ellas | fisgonearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | fisgonea |
| él / ella / usted | fisgonee |
| nosotros | fisgoneemos |
| ustedes | fisgoneen |
| ellos / ellas | fisgoneen |
Negativo
| tú | no no fisgonees |
| él / ella / usted | no no fisgonee |
| nosotros | no no fisgoneemos |
| ustedes | no no fisgoneen |
| ellos / ellas | no no fisgoneen |