Conjugación de faltar
falˈtaɾNo tener algo, o tenerlo en forma insuficiente. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | falto |
| tú | faltas |
| él / ella / usted | falta |
| nosotros | faltamos |
| ustedes | faltan |
| ellos / ellas | faltan |
Pretérito indefinido
| yo | falté |
| tú | faltaste |
| él / ella / usted | faltó |
| nosotros | faltamos |
| ustedes | faltaron |
| ellos / ellas | faltaron |
Pretérito imperfecto
| yo | faltaba |
| tú | faltabas |
| él / ella / usted | faltaba |
| nosotros | faltábamos |
| ustedes | faltaban |
| ellos / ellas | faltaban |
Futuro
| yo | faltaré |
| tú | faltarás |
| él / ella / usted | faltará |
| nosotros | faltaremos |
| ustedes | faltarán |
| ellos / ellas | faltarán |
Condicional
| yo | faltaría |
| tú | faltarías |
| él / ella / usted | faltaría |
| nosotros | faltaríamos |
| ustedes | faltarían |
| ellos / ellas | faltarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | falte |
| tú | faltes |
| él / ella / usted | falte |
| nosotros | faltemos |
| ustedes | falten |
| ellos / ellas | falten |
Pretérito imperfecto
| yo | faltara |
| tú | faltaras |
| él / ella / usted | faltara |
| nosotros | faltáramos |
| ustedes | faltaran |
| ellos / ellas | faltaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | falta |
| él / ella / usted | falte |
| nosotros | faltemos |
| ustedes | falten |
| ellos / ellas | falten |
Negativo
| tú | no no faltes |
| él / ella / usted | no no falte |
| nosotros | no no faltemos |
| ustedes | no no falten |
| ellos / ellas | no no falten |