HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← existo — definition

Conjugation of existo

Regular CEFR B1
[ɛkˈsɪs.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego existō
existis
is / ea / id existit
nōs existimus
vōs existitis
eī / eae / ea existunt
Indicātīvus imperfectum
ego existēbam
existēbās
is / ea / id existēbat
nōs existēbāmus
vōs existēbātis
eī / eae / ea existēbant
Indicātīvus futūrum
ego existam
existēs
is / ea / id existet
nōs existēmus
vōs existētis
eī / eae / ea existent
Indicātīvus perfectum
ego extitī
extitistī
is / ea / id extitit
nōs extitimus
vōs extitistis
eī / eae / ea extitērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego extiteram
extiterās
is / ea / id extiterat
nōs extiterāmus
vōs extiterātis
eī / eae / ea extiterant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego extiterō
extiteris
is / ea / id extiterit
nōs extiterimus
vōs extiteritis
eī / eae / ea extiterint
Coniūnctīvus praesēns
ego existam
existās
is / ea / id existat
nōs existāmus
vōs existātis
eī / eae / ea existant
Coniūnctīvus imperfectum
ego existerem
existerēs
is / ea / id existeret
nōs existerēmus
vōs existerētis
eī / eae / ea existerent
Coniūnctīvus perfectum
ego extiterim
extiterīs
is / ea / id extiterit
nōs extiterīmus
vōs extiterītis
eī / eae / ea extiterint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego extitissem
extitissēs
is / ea / id extitisset
nōs extitissēmus
vōs extitissētis
eī / eae / ea extitissent
Imperātīvus praesēns
existe
vōs existite
Imperātīvus futūrum
existitō
is / ea / id existitō
vōs existitōte
eī / eae / ea existuntō
Īnfīnītīvus praesēns
existere
Īnfīnītīvus perfectum
extitisse
Participium praesēns
existēns
Gerundium (genitīvus)
existendī
Gerundium (datīvus)
existendō
Gerundium (accūsātīvus)
existendum
Gerundium (ablātīvus)
existendō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary