Conjugación de engurruñir
Causar tristeza o baja autoestima; hacer perder los ánimos o la fuerza emocional. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | engurruño |
| tú | engurruñes |
| él / ella / usted | engurruñe |
| nosotros | engurruñimos |
| ustedes | engurruñen |
| ellos / ellas | engurruñen |
Pretérito indefinido
| yo | engurruñí |
| tú | engurruñiste |
| él / ella / usted | engurruñó |
| nosotros | engurruñimos |
| ustedes | engurruñeron |
| ellos / ellas | engurruñeron |
Pretérito imperfecto
| yo | engurruñía |
| tú | engurruñías |
| él / ella / usted | engurruñía |
| nosotros | engurruñíamos |
| ustedes | engurruñían |
| ellos / ellas | engurruñían |
Futuro
| yo | engurruñiré |
| tú | engurruñirás |
| él / ella / usted | engurruñirá |
| nosotros | engurruñiremos |
| ustedes | engurruñirán |
| ellos / ellas | engurruñirán |
Condicional
| yo | engurruñiría |
| tú | engurruñirías |
| él / ella / usted | engurruñiría |
| nosotros | engurruñiríamos |
| ustedes | engurruñirían |
| ellos / ellas | engurruñirían |
Subjuntivo
Presente
| yo | engurruña |
| tú | engurruñas |
| él / ella / usted | engurruña |
| nosotros | engurruñamos |
| ustedes | engurruñan |
| ellos / ellas | engurruñan |
Pretérito imperfecto
| yo | engurruñera |
| tú | engurruñeras |
| él / ella / usted | engurruñera |
| nosotros | engurruñéramos |
| ustedes | engurruñeran |
| ellos / ellas | engurruñeran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | engurruñe |
| él / ella / usted | engurruña |
| nosotros | engurruñamos |
| ustedes | engurruñan |
| ellos / ellas | engurruñan |
Negativo
| tú | no no engurruñas |
| él / ella / usted | no no engurruña |
| nosotros | no no engurruñamos |
| ustedes | no no engurruñan |
| ellos / ellas | no no engurruñan |