Conjugación de devanar
/debaˈnaɾ/Enrollar hilo u otro filamento alrededor de un objeto como ovillo, carrete, eje, etc. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | devano |
| tú | devanas |
| él / ella / usted | devana |
| nosotros | devanamos |
| ellos / ellas | devanan |
| ustedes | devanan |
Pretérito indefinido
| yo | devané |
| tú | devanaste |
| él / ella / usted | devanó |
| nosotros | devanamos |
| ellos / ellas | devanaron |
| ustedes | devanaron |
Pretérito imperfecto
| yo | devanaba |
| tú | devanabas |
| él / ella / usted | devanaba |
| nosotros | devanábamos |
| ellos / ellas | devanaban |
| ustedes | devanaban |
Futuro
| yo | devanaré |
| tú | devanarás |
| él / ella / usted | devanará |
| nosotros | devanaremos |
| ellos / ellas | devanarán |
| ustedes | devanarán |
Condicional
| yo | devanaría |
| tú | devanarías |
| él / ella / usted | devanaría |
| nosotros | devanaríamos |
| ellos / ellas | devanarían |
| ustedes | devanarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | devane |
| tú | devanes |
| él / ella / usted | devane |
| nosotros | devanemos |
| ellos / ellas | devanen |
| ustedes | devanen |
Pretérito imperfecto
| yo | devanara |
| tú | devanaras |
| él / ella / usted | devanara |
| nosotros | devanáramos |
| ellos / ellas | devanaran |
| ustedes | devanaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | devana |
| él / ella / usted | devane |
| nosotros | devanemos |
| ustedes | devanen |
| ellos / ellas | devanen |
Negativo
| tú | no devanes |
| él / ella / usted | no devane |
| nosotros | no devanemos |
| ustedes | no devanen |
| ellos / ellas | no devanen |