Conjugación de denostar
/de.nos.ˈtaɾ/Insultar o hablar con desprecio de alguien. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | denosto |
| tú | denostas |
| él / ella / usted | denosta |
| nosotros | denostamos |
| ellos / ellas | denostan |
| ustedes | denostan |
Pretérito indefinido
| yo | denosté |
| tú | denostaste |
| él / ella / usted | denostó |
| nosotros | denostamos |
| ellos / ellas | denostaron |
| ustedes | denostaron |
Pretérito imperfecto
| yo | denostaba |
| tú | denostabas |
| él / ella / usted | denostaba |
| nosotros | denostábamos |
| ellos / ellas | denostaban |
| ustedes | denostaban |
Futuro
| yo | denostaré |
| tú | denostarás |
| él / ella / usted | denostará |
| nosotros | denostaremos |
| ellos / ellas | denostarán |
| ustedes | denostarán |
Condicional
| yo | denostaría |
| tú | denostarías |
| él / ella / usted | denostaría |
| nosotros | denostaríamos |
| ellos / ellas | denostarían |
| ustedes | denostarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | denoste |
| tú | denostes |
| él / ella / usted | denoste |
| nosotros | denostemos |
| ellos / ellas | denosten |
| ustedes | denosten |
Pretérito imperfecto
| yo | denostara |
| tú | denostaras |
| él / ella / usted | denostara |
| nosotros | denostáramos |
| ellos / ellas | denostaran |
| ustedes | denostaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | denosta |
| él / ella / usted | denoste |
| nosotros | denostemos |
| ustedes | denosten |
| ellos / ellas | denosten |
Negativo
| tú | no denostes |
| él / ella / usted | no denoste |
| nosotros | no denostemos |
| ustedes | no denosten |
| ellos / ellas | no denosten |