Conjugación de cultiparlar
Hablar o expresarse con un estilo complicado y erudito o pedante, comparable al del culteranismo. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | cultiparlo |
| tú | cultiparlas |
| él / ella / usted | cultiparla |
| nosotros | cultiparlamos |
| ustedes | cultiparlan |
| ellos / ellas | cultiparlan |
Pretérito indefinido
| yo | cultiparlé |
| tú | cultiparlaste |
| él / ella / usted | cultiparló |
| nosotros | cultiparlamos |
| ustedes | cultiparlaron |
| ellos / ellas | cultiparlaron |
Pretérito imperfecto
| yo | cultiparlaba |
| tú | cultiparlabas |
| él / ella / usted | cultiparlaba |
| nosotros | cultiparlábamos |
| ustedes | cultiparlaban |
| ellos / ellas | cultiparlaban |
Futuro
| yo | cultiparlaré |
| tú | cultiparlarás |
| él / ella / usted | cultiparlará |
| nosotros | cultiparlaremos |
| ustedes | cultiparlarán |
| ellos / ellas | cultiparlarán |
Condicional
| yo | cultiparlaría |
| tú | cultiparlarías |
| él / ella / usted | cultiparlaría |
| nosotros | cultiparlaríamos |
| ustedes | cultiparlarían |
| ellos / ellas | cultiparlarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | cultiparle |
| tú | cultiparles |
| él / ella / usted | cultiparle |
| nosotros | cultiparlemos |
| ustedes | cultiparlen |
| ellos / ellas | cultiparlen |
Pretérito imperfecto
| yo | cultiparlara |
| tú | cultiparlaras |
| él / ella / usted | cultiparlara |
| nosotros | cultiparláramos |
| ustedes | cultiparlaran |
| ellos / ellas | cultiparlaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | cultiparla |
| él / ella / usted | cultiparle |
| nosotros | cultiparlemos |
| ustedes | cultiparlen |
| ellos / ellas | cultiparlen |
Negativo
| tú | no no cultiparles |
| él / ella / usted | no no cultiparle |
| nosotros | no no cultiparlemos |
| ustedes | no no cultiparlen |
| ellos / ellas | no no cultiparlen |