Conjugación de corretear
/koreteˈaɾ/to run around, to run about, to scamper, to scurry Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | correteo |
| tú | correteas |
| él / ella / usted | corretea |
| nosotros | correteamos |
| ellos / ellas | corretean |
| ustedes | corretean |
Pretérito indefinido
| yo | correteé |
| tú | correteaste |
| él / ella / usted | correteó |
| nosotros | correteamos |
| ellos / ellas | corretearon |
| ustedes | corretearon |
Pretérito imperfecto
| yo | correteaba |
| tú | correteabas |
| él / ella / usted | correteaba |
| nosotros | correteábamos |
| ellos / ellas | correteaban |
| ustedes | correteaban |
Futuro
| yo | corretearé |
| tú | corretearás |
| él / ella / usted | correteará |
| nosotros | corretearemos |
| ellos / ellas | corretearán |
| ustedes | corretearán |
Condicional
| yo | corretearía |
| tú | corretearías |
| él / ella / usted | corretearía |
| nosotros | corretearíamos |
| ellos / ellas | corretearían |
| ustedes | corretearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | corretee |
| tú | corretees |
| él / ella / usted | corretee |
| nosotros | correteemos |
| ellos / ellas | correteen |
| ustedes | correteen |
Pretérito imperfecto
| yo | correteara |
| tú | corretearas |
| él / ella / usted | correteara |
| nosotros | correteáramos |
| ellos / ellas | corretearan |
| ustedes | corretearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | corretea |
| él / ella / usted | corretee |
| nosotros | correteemos |
| ustedes | correteen |
| ellos / ellas | correteen |
Negativo
| tú | no corretees |
| él / ella / usted | no corretee |
| nosotros | no correteemos |
| ustedes | no correteen |
| ellos / ellas | no correteen |