Conjugación de copensar
Pensar en conjunto con otro. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | copenso |
| tú | copensas |
| él / ella / usted | copensa |
| nosotros | copensamos |
| ustedes | copensan |
| ellos / ellas | copensan |
Pretérito indefinido
| yo | copensé |
| tú | copensaste |
| él / ella / usted | copensó |
| nosotros | copensamos |
| ustedes | copensaron |
| ellos / ellas | copensaron |
Pretérito imperfecto
| yo | copensaba |
| tú | copensabas |
| él / ella / usted | copensaba |
| nosotros | copensábamos |
| ustedes | copensaban |
| ellos / ellas | copensaban |
Futuro
| yo | copensaré |
| tú | copensarás |
| él / ella / usted | copensará |
| nosotros | copensaremos |
| ustedes | copensarán |
| ellos / ellas | copensarán |
Condicional
| yo | copensaría |
| tú | copensarías |
| él / ella / usted | copensaría |
| nosotros | copensaríamos |
| ustedes | copensarían |
| ellos / ellas | copensarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | copense |
| tú | copenses |
| él / ella / usted | copense |
| nosotros | copensemos |
| ustedes | copensen |
| ellos / ellas | copensen |
Pretérito imperfecto
| yo | copensara |
| tú | copensaras |
| él / ella / usted | copensara |
| nosotros | copensáramos |
| ustedes | copensaran |
| ellos / ellas | copensaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | copensa |
| él / ella / usted | copense |
| nosotros | copensemos |
| ustedes | copensen |
| ellos / ellas | copensen |
Negativo
| tú | no no copenses |
| él / ella / usted | no no copense |
| nosotros | no no copensemos |
| ustedes | no no copensen |
| ellos / ellas | no no copensen |