Conjugación de coordinar
/kooɾdiˈnaɾ/Hacer que dos o más elementos coincidan y se complementen unos a otros para generar un conjunto o resultado armonioso. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | coordino |
| tú | coordinas |
| él / ella / usted | coordina |
| nosotros | coordinamos |
| ellos / ellas | coordinan |
| ustedes | coordinan |
Pretérito indefinido
| yo | coordiné |
| tú | coordinaste |
| él / ella / usted | coordinó |
| nosotros | coordinamos |
| ellos / ellas | coordinaron |
| ustedes | coordinaron |
Pretérito imperfecto
| yo | coordinaba |
| tú | coordinabas |
| él / ella / usted | coordinaba |
| nosotros | coordinábamos |
| ellos / ellas | coordinaban |
| ustedes | coordinaban |
Futuro
| yo | coordinaré |
| tú | coordinarás |
| él / ella / usted | coordinará |
| nosotros | coordinaremos |
| ellos / ellas | coordinarán |
| ustedes | coordinarán |
Condicional
| yo | coordinaría |
| tú | coordinarías |
| él / ella / usted | coordinaría |
| nosotros | coordinaríamos |
| ellos / ellas | coordinarían |
| ustedes | coordinarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | coordine |
| tú | coordines |
| él / ella / usted | coordine |
| nosotros | coordinemos |
| ellos / ellas | coordinen |
| ustedes | coordinen |
Pretérito imperfecto
| yo | coordinara |
| tú | coordinaras |
| él / ella / usted | coordinara |
| nosotros | coordináramos |
| ellos / ellas | coordinaran |
| ustedes | coordinaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | coordina |
| él / ella / usted | coordine |
| nosotros | coordinemos |
| ustedes | coordinen |
| ellos / ellas | coordinen |
Negativo
| tú | no coordines |
| él / ella / usted | no coordine |
| nosotros | no coordinemos |
| ustedes | no coordinen |
| ellos / ellas | no coordinen |