Conjugación de convenir
kombeˈniɾSer favorable o adecuado a los intereses de una persona o en general. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | convengo |
| tú | convienes |
| él / ella / usted | conviene |
| nosotros | convenimos |
| ustedes | convienen |
| ellos / ellas | convienen |
Pretérito indefinido
| yo | convine |
| tú | conviniste |
| él / ella / usted | convino |
| nosotros | convinimos |
| ustedes | convinieron |
| ellos / ellas | convinieron |
Pretérito imperfecto
| yo | convenía |
| tú | convenías |
| él / ella / usted | convenía |
| nosotros | conveníamos |
| ustedes | convenían |
| ellos / ellas | convenían |
Futuro
| yo | convendré |
| tú | convendrás |
| él / ella / usted | convendrá |
| nosotros | convendremos |
| ustedes | convendrán |
| ellos / ellas | convendrán |
Condicional
| yo | convendría |
| tú | convendrías |
| él / ella / usted | convendría |
| nosotros | convendríamos |
| ustedes | convendrían |
| ellos / ellas | convendrían |
Subjuntivo
Presente
| yo | convenga |
| tú | convengas |
| él / ella / usted | convenga |
| nosotros | convengamos |
| ustedes | convengan |
| ellos / ellas | convengan |
Pretérito imperfecto
| yo | conviniera |
| tú | convinieras |
| él / ella / usted | conviniera |
| nosotros | conviniéramos |
| ustedes | convinieran |
| ellos / ellas | convinieran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | conven |
| él / ella / usted | convenga |
| nosotros | convengamos |
| ustedes | convengan |
| ellos / ellas | convengan |
Negativo
| tú | no conno vengas |
| él / ella / usted | no conno venga |
| nosotros | no conno vengamos |
| ustedes | no conno vengan |
| ellos / ellas | no conno vengan |