Conjugación de contagiar
kontaˈxjaɾPasar un agente patógeno (como un virus o una infección) de algún ser vivo a otro; propagar una enfermedad por contagio. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | contagio |
| tú | contagias |
| él / ella / usted | contagia |
| nosotros | contagiamos |
| ustedes | contagian |
| ellos / ellas | contagian |
Pretérito indefinido
| yo | contagié |
| tú | contagiaste |
| él / ella / usted | contagió |
| nosotros | contagiamos |
| ustedes | contagiaron |
| ellos / ellas | contagiaron |
Pretérito imperfecto
| yo | contagiaba |
| tú | contagiabas |
| él / ella / usted | contagiaba |
| nosotros | contagiábamos |
| ustedes | contagiaban |
| ellos / ellas | contagiaban |
Futuro
| yo | contagiaré |
| tú | contagiarás |
| él / ella / usted | contagiará |
| nosotros | contagiaremos |
| ustedes | contagiarán |
| ellos / ellas | contagiarán |
Condicional
| yo | contagiaría |
| tú | contagiarías |
| él / ella / usted | contagiaría |
| nosotros | contagiaríamos |
| ustedes | contagiarían |
| ellos / ellas | contagiarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | contagie |
| tú | contagies |
| él / ella / usted | contagie |
| nosotros | contagiemos |
| ustedes | contagien |
| ellos / ellas | contagien |
Pretérito imperfecto
| yo | contagiara |
| tú | contagiaras |
| él / ella / usted | contagiara |
| nosotros | contagiáramos |
| ustedes | contagiaran |
| ellos / ellas | contagiaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | contagia |
| él / ella / usted | contagie |
| nosotros | contagiemos |
| ustedes | contagien |
| ellos / ellas | contagien |
Negativo
| tú | no no contagies |
| él / ella / usted | no no contagie |
| nosotros | no no contagiemos |
| ustedes | no no contagien |
| ellos / ellas | no no contagien |