Conjugación de cognominar
Llamar por el apodo, sobrenombre, apellido, mote o cognombre a una persona. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | cognomino |
| tú | cognominas |
| él / ella / usted | cognomina |
| nosotros | cognominamos |
| ustedes | cognominan |
| ellos / ellas | cognominan |
Pretérito indefinido
| yo | cognominé |
| tú | cognominaste |
| él / ella / usted | cognominó |
| nosotros | cognominamos |
| ustedes | cognominaron |
| ellos / ellas | cognominaron |
Pretérito imperfecto
| yo | cognominaba |
| tú | cognominabas |
| él / ella / usted | cognominaba |
| nosotros | cognominábamos |
| ustedes | cognominaban |
| ellos / ellas | cognominaban |
Futuro
| yo | cognominaré |
| tú | cognominarás |
| él / ella / usted | cognominará |
| nosotros | cognominaremos |
| ustedes | cognominarán |
| ellos / ellas | cognominarán |
Condicional
| yo | cognominaría |
| tú | cognominarías |
| él / ella / usted | cognominaría |
| nosotros | cognominaríamos |
| ustedes | cognominarían |
| ellos / ellas | cognominarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | cognomine |
| tú | cognomines |
| él / ella / usted | cognomine |
| nosotros | cognominemos |
| ustedes | cognominen |
| ellos / ellas | cognominen |
Pretérito imperfecto
| yo | cognominara |
| tú | cognominaras |
| él / ella / usted | cognominara |
| nosotros | cognomináramos |
| ustedes | cognominaran |
| ellos / ellas | cognominaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | cognomina |
| él / ella / usted | cognomine |
| nosotros | cognominemos |
| ustedes | cognominen |
| ellos / ellas | cognominen |
Negativo
| tú | no no cognomines |
| él / ella / usted | no no cognomine |
| nosotros | no no cognominemos |
| ustedes | no no cognominen |
| ellos / ellas | no no cognominen |