Conjugación de circunstanciarse
infinitive of circunstanciar combined with se Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | circunstancio |
| tú | circunstancias |
| él / ella / usted | circunstancia |
| nosotros | circunstanciamos |
| ellos / ellas | circunstancian |
| ustedes | circunstancian |
Pretérito indefinido
| yo | circunstancié |
| tú | circunstanciaste |
| él / ella / usted | circunstanció |
| nosotros | circunstanciamos |
| ellos / ellas | circunstanciaron |
| ustedes | circunstanciaron |
Pretérito imperfecto
| yo | circunstanciaba |
| tú | circunstanciabas |
| él / ella / usted | circunstanciaba |
| nosotros | circunstanciábamos |
| ellos / ellas | circunstanciaban |
| ustedes | circunstanciaban |
Futuro
| yo | circunstanciaré |
| tú | circunstanciarás |
| él / ella / usted | circunstanciará |
| nosotros | circunstanciaremos |
| ellos / ellas | circunstanciarán |
| ustedes | circunstanciarán |
Condicional
| yo | circunstanciaría |
| tú | circunstanciarías |
| él / ella / usted | circunstanciaría |
| nosotros | circunstanciaríamos |
| ellos / ellas | circunstanciarían |
| ustedes | circunstanciarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | circunstancie |
| tú | circunstancies |
| él / ella / usted | circunstancie |
| nosotros | circunstanciemos |
| ellos / ellas | circunstancien |
| ustedes | circunstancien |
Pretérito imperfecto
| yo | circunstanciara |
| tú | circunstanciaras |
| él / ella / usted | circunstanciara |
| nosotros | circunstanciáramos |
| ellos / ellas | circunstanciaran |
| ustedes | circunstanciaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | circunstancia |
| él / ella / usted | circunstancie |
| nosotros | circunstanciemos |
| ustedes | circunstancien |
| ellos / ellas | circunstancien |
Negativo
| tú | no circunstancies |
| él / ella / usted | no circunstancie |
| nosotros | no circunstanciemos |
| ustedes | no circunstancien |
| ellos / ellas | no circunstancien |