Conjugación de castigar
/kastiˈɡaɾ/Imponer un castigo al que ha delinquido, infringido una regla o faltado en alguna cosa. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | castigo |
| tú | castigas |
| él / ella / usted | castiga |
| nosotros | castigamos |
| ellos / ellas | castigan |
| ustedes | castigan |
Pretérito indefinido
| yo | castigué |
| tú | castigaste |
| él / ella / usted | castigó |
| nosotros | castigamos |
| ellos / ellas | castigaron |
| ustedes | castigaron |
Pretérito imperfecto
| yo | castigaba |
| tú | castigabas |
| él / ella / usted | castigaba |
| nosotros | castigábamos |
| ellos / ellas | castigaban |
| ustedes | castigaban |
Futuro
| yo | castigaré |
| tú | castigarás |
| él / ella / usted | castigará |
| nosotros | castigaremos |
| ellos / ellas | castigarán |
| ustedes | castigarán |
Condicional
| yo | castigaría |
| tú | castigarías |
| él / ella / usted | castigaría |
| nosotros | castigaríamos |
| ellos / ellas | castigarían |
| ustedes | castigarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | castigue |
| tú | castigues |
| él / ella / usted | castigue |
| nosotros | castiguemos |
| ellos / ellas | castiguen |
| ustedes | castiguen |
Pretérito imperfecto
| yo | castigara |
| tú | castigaras |
| él / ella / usted | castigara |
| nosotros | castigáramos |
| ellos / ellas | castigaran |
| ustedes | castigaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | castiga |
| él / ella / usted | castigue |
| nosotros | castiguemos |
| ustedes | castiguen |
| ellos / ellas | castiguen |
Negativo
| tú | no castigues |
| él / ella / usted | no castigue |
| nosotros | no castiguemos |
| ustedes | no castiguen |
| ellos / ellas | no castiguen |