Conjugación de brinconear
Comportarse de modo censurable, inestable o desleal. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | brinconeo |
| tú | brinconeas |
| él / ella / usted | brinconea |
| nosotros | brinconeamos |
| ustedes | brinconean |
| ellos / ellas | brinconean |
Pretérito indefinido
| yo | brinconeé |
| tú | brinconeaste |
| él / ella / usted | brinconeó |
| nosotros | brinconeamos |
| ustedes | brinconearon |
| ellos / ellas | brinconearon |
Pretérito imperfecto
| yo | brinconeaba |
| tú | brinconeabas |
| él / ella / usted | brinconeaba |
| nosotros | brinconeábamos |
| ustedes | brinconeaban |
| ellos / ellas | brinconeaban |
Futuro
| yo | brinconearé |
| tú | brinconearás |
| él / ella / usted | brinconeará |
| nosotros | brinconearemos |
| ustedes | brinconearán |
| ellos / ellas | brinconearán |
Condicional
| yo | brinconearía |
| tú | brinconearías |
| él / ella / usted | brinconearía |
| nosotros | brinconearíamos |
| ustedes | brinconearían |
| ellos / ellas | brinconearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | brinconee |
| tú | brinconees |
| él / ella / usted | brinconee |
| nosotros | brinconeemos |
| ustedes | brinconeen |
| ellos / ellas | brinconeen |
Pretérito imperfecto
| yo | brinconeara |
| tú | brinconearas |
| él / ella / usted | brinconeara |
| nosotros | brinconeáramos |
| ustedes | brinconearan |
| ellos / ellas | brinconearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | brinconea |
| él / ella / usted | brinconee |
| nosotros | brinconeemos |
| ustedes | brinconeen |
| ellos / ellas | brinconeen |
Negativo
| tú | no no brinconees |
| él / ella / usted | no no brinconee |
| nosotros | no no brinconeemos |
| ustedes | no no brinconeen |
| ellos / ellas | no no brinconeen |