Conjugación de boconear
Manifestar un concepto muy alto de sí mismo, hablando con arrogancia, especialmente respecto a la valentía o las propias habilidades, para intimidar a otros. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | boconeo |
| tú | boconeas |
| él / ella / usted | boconea |
| nosotros | boconeamos |
| ustedes | boconean |
| ellos / ellas | boconean |
Pretérito indefinido
| yo | boconeé |
| tú | boconeaste |
| él / ella / usted | boconeó |
| nosotros | boconeamos |
| ustedes | boconearon |
| ellos / ellas | boconearon |
Pretérito imperfecto
| yo | boconeaba |
| tú | boconeabas |
| él / ella / usted | boconeaba |
| nosotros | boconeábamos |
| ustedes | boconeaban |
| ellos / ellas | boconeaban |
Futuro
| yo | boconearé |
| tú | boconearás |
| él / ella / usted | boconeará |
| nosotros | boconearemos |
| ustedes | boconearán |
| ellos / ellas | boconearán |
Condicional
| yo | boconearía |
| tú | boconearías |
| él / ella / usted | boconearía |
| nosotros | boconearíamos |
| ustedes | boconearían |
| ellos / ellas | boconearían |
Subjuntivo
Presente
| yo | boconee |
| tú | boconees |
| él / ella / usted | boconee |
| nosotros | boconeemos |
| ustedes | boconeen |
| ellos / ellas | boconeen |
Pretérito imperfecto
| yo | boconeara |
| tú | boconearas |
| él / ella / usted | boconeara |
| nosotros | boconeáramos |
| ustedes | boconearan |
| ellos / ellas | boconearan |
Imperativo
Afirmativo
| tú | boconea |
| él / ella / usted | boconee |
| nosotros | boconeemos |
| ustedes | boconeen |
| ellos / ellas | boconeen |
Negativo
| tú | no no boconees |
| él / ella / usted | no no boconee |
| nosotros | no no boconeemos |
| ustedes | no no boconeen |
| ellos / ellas | no no boconeen |