Conjugación de bienvivir
/bjembiˈbiɾ/to live well; to live life to the full Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | bienvivo |
| tú | bienvives |
| él / ella / usted | bienvive |
| nosotros | bienvivimos |
| ellos / ellas | bienviven |
| ustedes | bienviven |
Pretérito indefinido
| yo | bienviví |
| tú | bienviviste |
| él / ella / usted | bienvivió |
| nosotros | bienvivimos |
| ellos / ellas | bienvivieron |
| ustedes | bienvivieron |
Pretérito imperfecto
| yo | bienvivía |
| tú | bienvivías |
| él / ella / usted | bienvivía |
| nosotros | bienvivíamos |
| ellos / ellas | bienvivían |
| ustedes | bienvivían |
Futuro
| yo | bienviviré |
| tú | bienvivirás |
| él / ella / usted | bienvivirá |
| nosotros | bienviviremos |
| ellos / ellas | bienvivirán |
| ustedes | bienvivirán |
Condicional
| yo | bienviviría |
| tú | bienvivirías |
| él / ella / usted | bienviviría |
| nosotros | bienviviríamos |
| ellos / ellas | bienvivirían |
| ustedes | bienvivirían |
Subjuntivo
Presente
| yo | bienviva |
| tú | bienvivas |
| él / ella / usted | bienviva |
| nosotros | bienvivamos |
| ellos / ellas | bienvivan |
| ustedes | bienvivan |
Pretérito imperfecto
| yo | bienviviera |
| tú | bienvivieras |
| él / ella / usted | bienviviera |
| nosotros | bienviviéramos |
| ellos / ellas | bienvivieran |
| ustedes | bienvivieran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | bienvive |
| él / ella / usted | bienviva |
| nosotros | bienvivamos |
| ustedes | bienvivan |
| ellos / ellas | bienvivan |
Negativo
| tú | no bienvivas |
| él / ella / usted | no bienviva |
| nosotros | no bienvivamos |
| ustedes | no bienvivan |
| ellos / ellas | no bienvivan |