Conjugación de bandir
Publicar un edicto o bando en contra de un delincuente o de un reo ausente, incluyendo a veces sentencia de muerte en caso de rebelión. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | bando |
| tú | bandes |
| él / ella / usted | bande |
| nosotros | bandimos |
| ustedes | banden |
| ellos / ellas | banden |
Pretérito indefinido
| yo | bandí |
| tú | bandiste |
| él / ella / usted | bandió |
| nosotros | bandimos |
| ustedes | bandieron |
| ellos / ellas | bandieron |
Pretérito imperfecto
| yo | bandía |
| tú | bandías |
| él / ella / usted | bandía |
| nosotros | bandíamos |
| ustedes | bandían |
| ellos / ellas | bandían |
Futuro
| yo | bandiré |
| tú | bandirás |
| él / ella / usted | bandirá |
| nosotros | bandiremos |
| ustedes | bandirán |
| ellos / ellas | bandirán |
Condicional
| yo | bandiría |
| tú | bandirías |
| él / ella / usted | bandiría |
| nosotros | bandiríamos |
| ustedes | bandirían |
| ellos / ellas | bandirían |
Subjuntivo
Presente
| yo | banda |
| tú | bandas |
| él / ella / usted | banda |
| nosotros | bandamos |
| ustedes | bandan |
| ellos / ellas | bandan |
Pretérito imperfecto
| yo | bandiera |
| tú | bandieras |
| él / ella / usted | bandiera |
| nosotros | bandiéramos |
| ustedes | bandieran |
| ellos / ellas | bandieran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | bande |
| él / ella / usted | banda |
| nosotros | bandamos |
| ustedes | bandan |
| ellos / ellas | bandan |
Negativo
| tú | no no bandas |
| él / ella / usted | no no banda |
| nosotros | no no bandamos |
| ustedes | no no bandan |
| ellos / ellas | no no bandan |