Conjugación de banalizar
banaliˈθaɾHacer una cosa trivial o banal, convertir algo sobresaliente o novedoso en algo mediocre o común y corriente. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | banalizo |
| tú | banalizas |
| él / ella / usted | banaliza |
| nosotros | banalizamos |
| ustedes | banalizan |
| ellos / ellas | banalizan |
Pretérito indefinido
| yo | banalicé |
| tú | banalizaste |
| él / ella / usted | banalizó |
| nosotros | banalizamos |
| ustedes | banalizaron |
| ellos / ellas | banalizaron |
Pretérito imperfecto
| yo | banalizaba |
| tú | banalizabas |
| él / ella / usted | banalizaba |
| nosotros | banalizábamos |
| ustedes | banalizaban |
| ellos / ellas | banalizaban |
Futuro
| yo | banalizaré |
| tú | banalizarás |
| él / ella / usted | banalizará |
| nosotros | banalizaremos |
| ustedes | banalizarán |
| ellos / ellas | banalizarán |
Condicional
| yo | banalizaría |
| tú | banalizarías |
| él / ella / usted | banalizaría |
| nosotros | banalizaríamos |
| ustedes | banalizarían |
| ellos / ellas | banalizarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | banalice |
| tú | banalices |
| él / ella / usted | banalice |
| nosotros | banalicemos |
| ustedes | banalicen |
| ellos / ellas | banalicen |
Pretérito imperfecto
| yo | banalizara |
| tú | banalizaras |
| él / ella / usted | banalizara |
| nosotros | banalizáramos |
| ustedes | banalizaran |
| ellos / ellas | banalizaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | banaliza |
| él / ella / usted | banalice |
| nosotros | banalicemos |
| ustedes | banalicen |
| ellos / ellas | banalicen |
Negativo
| tú | no no banalices |
| él / ella / usted | no no banalice |
| nosotros | no no banalicemos |
| ustedes | no no banalicen |
| ellos / ellas | no no banalicen |