Conjugación de avenar
abeˈnaɾDar salida y corriente a las aguas muertas o a la excesiva humedad de los terrenos por medio de zanjas o cañerías. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | aveno |
| tú | avenas |
| él / ella / usted | avena |
| nosotros | avenamos |
| ustedes | avenan |
| ellos / ellas | avenan |
Pretérito indefinido
| yo | avené |
| tú | avenaste |
| él / ella / usted | avenó |
| nosotros | avenamos |
| ustedes | avenaron |
| ellos / ellas | avenaron |
Pretérito imperfecto
| yo | avenaba |
| tú | avenabas |
| él / ella / usted | avenaba |
| nosotros | avenábamos |
| ustedes | avenaban |
| ellos / ellas | avenaban |
Futuro
| yo | avenaré |
| tú | avenarás |
| él / ella / usted | avenará |
| nosotros | avenaremos |
| ustedes | avenarán |
| ellos / ellas | avenarán |
Condicional
| yo | avenaría |
| tú | avenarías |
| él / ella / usted | avenaría |
| nosotros | avenaríamos |
| ustedes | avenarían |
| ellos / ellas | avenarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | avene |
| tú | avenes |
| él / ella / usted | avene |
| nosotros | avenemos |
| ustedes | avenen |
| ellos / ellas | avenen |
Pretérito imperfecto
| yo | avenara |
| tú | avenaras |
| él / ella / usted | avenara |
| nosotros | avenáramos |
| ustedes | avenaran |
| ellos / ellas | avenaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | avena |
| él / ella / usted | avene |
| nosotros | avenemos |
| ustedes | avenen |
| ellos / ellas | avenen |
Negativo
| tú | no no avenes |
| él / ella / usted | no no avene |
| nosotros | no no avenemos |
| ustedes | no no avenen |
| ellos / ellas | no no avenen |