Conjugación de autodisolverse
/autodisolˈbeɾse/to dissolve oneself, to break up Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | autodisolvo |
| tú | autodisolves |
| él / ella / usted | autodisolve |
| nosotros | autodisolvemos |
| ellos / ellas | autodisolven |
| ustedes | autodisolven |
Pretérito indefinido
| yo | autodisolví |
| tú | autodisolviste |
| él / ella / usted | autodisolvió |
| nosotros | autodisolvimos |
| ellos / ellas | autodisolvieron |
| ustedes | autodisolvieron |
Pretérito imperfecto
| yo | autodisolvía |
| tú | autodisolvías |
| él / ella / usted | autodisolvía |
| nosotros | autodisolvíamos |
| ellos / ellas | autodisolvían |
| ustedes | autodisolvían |
Futuro
| yo | autodisolveré |
| tú | autodisolverás |
| él / ella / usted | autodisolverá |
| nosotros | autodisolveremos |
| ellos / ellas | autodisolverán |
| ustedes | autodisolverán |
Condicional
| yo | autodisolvería |
| tú | autodisolverías |
| él / ella / usted | autodisolvería |
| nosotros | autodisolveríamos |
| ellos / ellas | autodisolverían |
| ustedes | autodisolverían |
Subjuntivo
Presente
| yo | autodisolva |
| tú | autodisolvas |
| él / ella / usted | autodisolva |
| nosotros | autodisolvamos |
| ellos / ellas | autodisolvan |
| ustedes | autodisolvan |
Pretérito imperfecto
| yo | autodisolviera |
| tú | autodisolvieras |
| él / ella / usted | autodisolviera |
| nosotros | autodisolviéramos |
| ellos / ellas | autodisolvieran |
| ustedes | autodisolvieran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | autodisolve |
| él / ella / usted | autodisolva |
| nosotros | autodisolvamos |
| ustedes | autodisolvan |
| ellos / ellas | autodisolvan |
Negativo
| tú | no autodisolvas |
| él / ella / usted | no autodisolva |
| nosotros | no autodisolvamos |
| ustedes | no autodisolvan |
| ellos / ellas | no autodisolvan |