Conjugación de autoconvocarse
/autokomboˈkaɾse/to set up a meeting oneself Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | autoconvoco |
| tú | autoconvocas |
| él / ella / usted | autoconvoca |
| nosotros | autoconvocamos |
| ellos / ellas | autoconvocan |
| ustedes | autoconvocan |
Pretérito indefinido
| yo | autoconvoqué |
| tú | autoconvocaste |
| él / ella / usted | autoconvocó |
| nosotros | autoconvocamos |
| ellos / ellas | autoconvocaron |
| ustedes | autoconvocaron |
Pretérito imperfecto
| yo | autoconvocaba |
| tú | autoconvocabas |
| él / ella / usted | autoconvocaba |
| nosotros | autoconvocábamos |
| ellos / ellas | autoconvocaban |
| ustedes | autoconvocaban |
Futuro
| yo | autoconvocaré |
| tú | autoconvocarás |
| él / ella / usted | autoconvocará |
| nosotros | autoconvocaremos |
| ellos / ellas | autoconvocarán |
| ustedes | autoconvocarán |
Condicional
| yo | autoconvocaría |
| tú | autoconvocarías |
| él / ella / usted | autoconvocaría |
| nosotros | autoconvocaríamos |
| ellos / ellas | autoconvocarían |
| ustedes | autoconvocarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | autoconvoque |
| tú | autoconvoques |
| él / ella / usted | autoconvoque |
| nosotros | autoconvoquemos |
| ellos / ellas | autoconvoquen |
| ustedes | autoconvoquen |
Pretérito imperfecto
| yo | autoconvocara |
| tú | autoconvocaras |
| él / ella / usted | autoconvocara |
| nosotros | autoconvocáramos |
| ellos / ellas | autoconvocaran |
| ustedes | autoconvocaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | autoconvoca |
| él / ella / usted | autoconvoque |
| nosotros | autoconvoquemos |
| ustedes | autoconvoquen |
| ellos / ellas | autoconvoquen |
Negativo
| tú | no autoconvoques |
| él / ella / usted | no autoconvoque |
| nosotros | no autoconvoquemos |
| ustedes | no autoconvoquen |
| ellos / ellas | no autoconvoquen |