Conjugación de autoconsiderar
only used in se ... autoconsiderar, syntactic variant of autoconsiderarse Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | autoconsidero |
| tú | autoconsideras |
| él / ella / usted | autoconsidera |
| nosotros | autoconsideramos |
| ellos / ellas | autoconsideran |
| ustedes | autoconsideran |
Pretérito indefinido
| yo | autoconsideré |
| tú | autoconsideraste |
| él / ella / usted | autoconsideró |
| nosotros | autoconsideramos |
| ellos / ellas | autoconsideraron |
| ustedes | autoconsideraron |
Pretérito imperfecto
| yo | autoconsideraba |
| tú | autoconsiderabas |
| él / ella / usted | autoconsideraba |
| nosotros | autoconsiderábamos |
| ellos / ellas | autoconsideraban |
| ustedes | autoconsideraban |
Futuro
| yo | autoconsideraré |
| tú | autoconsiderarás |
| él / ella / usted | autoconsiderará |
| nosotros | autoconsideraremos |
| ellos / ellas | autoconsiderarán |
| ustedes | autoconsiderarán |
Condicional
| yo | autoconsideraría |
| tú | autoconsiderarías |
| él / ella / usted | autoconsideraría |
| nosotros | autoconsideraríamos |
| ellos / ellas | autoconsiderarían |
| ustedes | autoconsiderarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | autoconsidere |
| tú | autoconsideres |
| él / ella / usted | autoconsidere |
| nosotros | autoconsideremos |
| ellos / ellas | autoconsideren |
| ustedes | autoconsideren |
Pretérito imperfecto
| yo | autoconsiderara |
| tú | autoconsideraras |
| él / ella / usted | autoconsiderara |
| nosotros | autoconsideráramos |
| ellos / ellas | autoconsideraran |
| ustedes | autoconsideraran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | autoconsidera |
| él / ella / usted | autoconsidere |
| nosotros | autoconsideremos |
| ustedes | autoconsideren |
| ellos / ellas | autoconsideren |
Negativo
| tú | no autoconsideres |
| él / ella / usted | no autoconsidere |
| nosotros | no autoconsideremos |
| ustedes | no autoconsideren |
| ellos / ellas | no autoconsideren |