Conjugación de atalayar
/atalaˈʝaɾ/Registrar el campo o el mar desde una atalaya o altura, para dar aviso de lo que se descubre. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | atalayo |
| tú | atalayas |
| él / ella / usted | atalaya |
| nosotros | atalayamos |
| ellos / ellas | atalayan |
| ustedes | atalayan |
Pretérito indefinido
| yo | atalayé |
| tú | atalayaste |
| él / ella / usted | atalayó |
| nosotros | atalayamos |
| ellos / ellas | atalayaron |
| ustedes | atalayaron |
Pretérito imperfecto
| yo | atalayaba |
| tú | atalayabas |
| él / ella / usted | atalayaba |
| nosotros | atalayábamos |
| ellos / ellas | atalayaban |
| ustedes | atalayaban |
Futuro
| yo | atalayaré |
| tú | atalayarás |
| él / ella / usted | atalayará |
| nosotros | atalayaremos |
| ellos / ellas | atalayarán |
| ustedes | atalayarán |
Condicional
| yo | atalayaría |
| tú | atalayarías |
| él / ella / usted | atalayaría |
| nosotros | atalayaríamos |
| ellos / ellas | atalayarían |
| ustedes | atalayarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | atalaye |
| tú | atalayes |
| él / ella / usted | atalaye |
| nosotros | atalayemos |
| ellos / ellas | atalayen |
| ustedes | atalayen |
Pretérito imperfecto
| yo | atalayara |
| tú | atalayaras |
| él / ella / usted | atalayara |
| nosotros | atalayáramos |
| ellos / ellas | atalayaran |
| ustedes | atalayaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | atalaya |
| él / ella / usted | atalaye |
| nosotros | atalayemos |
| ustedes | atalayen |
| ellos / ellas | atalayen |
Negativo
| tú | no atalayes |
| él / ella / usted | no atalaye |
| nosotros | no atalayemos |
| ustedes | no atalayen |
| ellos / ellas | no atalayen |