Conjugación de asotanar
Sustantivo. [B2] Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | asotano |
| tú | asotanas |
| él / ella / usted | asotana |
| nosotros | asotanamos |
| ustedes | asotanan |
| ellos / ellas | asotanan |
Pretérito indefinido
| yo | asotané |
| tú | asotanaste |
| él / ella / usted | asotanó |
| nosotros | asotanamos |
| ustedes | asotanaron |
| ellos / ellas | asotanaron |
Pretérito imperfecto
| yo | asotanaba |
| tú | asotanabas |
| él / ella / usted | asotanaba |
| nosotros | asotanábamos |
| ustedes | asotanaban |
| ellos / ellas | asotanaban |
Futuro
| yo | asotanaré |
| tú | asotanarás |
| él / ella / usted | asotanará |
| nosotros | asotanaremos |
| ustedes | asotanarán |
| ellos / ellas | asotanarán |
Condicional
| yo | asotanaría |
| tú | asotanarías |
| él / ella / usted | asotanaría |
| nosotros | asotanaríamos |
| ustedes | asotanarían |
| ellos / ellas | asotanarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | asotane |
| tú | asotanes |
| él / ella / usted | asotane |
| nosotros | asotanemos |
| ustedes | asotanen |
| ellos / ellas | asotanen |
Pretérito imperfecto
| yo | asotanara |
| tú | asotanaras |
| él / ella / usted | asotanara |
| nosotros | asotanáramos |
| ustedes | asotanaran |
| ellos / ellas | asotanaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | asotana |
| él / ella / usted | asotane |
| nosotros | asotanemos |
| ustedes | asotanen |
| ellos / ellas | asotanen |
Negativo
| tú | no no asotanes |
| él / ella / usted | no no asotane |
| nosotros | no no asotanemos |
| ustedes | no no asotanen |
| ellos / ellas | no no asotanen |