Conjugación de arrumbar
/arumˈbaɾ/to neglect, abandon, leave (something unneeded) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | arrumbo |
| tú | arrumbas |
| él / ella / usted | arrumba |
| nosotros | arrumbamos |
| ellos / ellas | arrumban |
| ustedes | arrumban |
Pretérito indefinido
| yo | arrumbé |
| tú | arrumbaste |
| él / ella / usted | arrumbó |
| nosotros | arrumbamos |
| ellos / ellas | arrumbaron |
| ustedes | arrumbaron |
Pretérito imperfecto
| yo | arrumbaba |
| tú | arrumbabas |
| él / ella / usted | arrumbaba |
| nosotros | arrumbábamos |
| ellos / ellas | arrumbaban |
| ustedes | arrumbaban |
Futuro
| yo | arrumbaré |
| tú | arrumbarás |
| él / ella / usted | arrumbará |
| nosotros | arrumbaremos |
| ellos / ellas | arrumbarán |
| ustedes | arrumbarán |
Condicional
| yo | arrumbaría |
| tú | arrumbarías |
| él / ella / usted | arrumbaría |
| nosotros | arrumbaríamos |
| ellos / ellas | arrumbarían |
| ustedes | arrumbarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | arrumbe |
| tú | arrumbes |
| él / ella / usted | arrumbe |
| nosotros | arrumbemos |
| ellos / ellas | arrumben |
| ustedes | arrumben |
Pretérito imperfecto
| yo | arrumbara |
| tú | arrumbaras |
| él / ella / usted | arrumbara |
| nosotros | arrumbáramos |
| ellos / ellas | arrumbaran |
| ustedes | arrumbaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | arrumba |
| él / ella / usted | arrumbe |
| nosotros | arrumbemos |
| ustedes | arrumben |
| ellos / ellas | arrumben |
Negativo
| tú | no arrumbes |
| él / ella / usted | no arrumbe |
| nosotros | no arrumbemos |
| ustedes | no arrumben |
| ellos / ellas | no arrumben |