Conjugación de arrinconar
arinkoˈnaɾPrivar a uno del cargo, confianza o favor que gozaba; desatenderle, no hacer caso de él. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | arrincono |
| tú | arrinconas |
| él / ella / usted | arrincona |
| nosotros | arrinconamos |
| ustedes | arrinconan |
| ellos / ellas | arrinconan |
Pretérito indefinido
| yo | arrinconé |
| tú | arrinconaste |
| él / ella / usted | arrinconó |
| nosotros | arrinconamos |
| ustedes | arrinconaron |
| ellos / ellas | arrinconaron |
Pretérito imperfecto
| yo | arrinconaba |
| tú | arrinconabas |
| él / ella / usted | arrinconaba |
| nosotros | arrinconábamos |
| ustedes | arrinconaban |
| ellos / ellas | arrinconaban |
Futuro
| yo | arrinconaré |
| tú | arrinconarás |
| él / ella / usted | arrinconará |
| nosotros | arrinconaremos |
| ustedes | arrinconarán |
| ellos / ellas | arrinconarán |
Condicional
| yo | arrinconaría |
| tú | arrinconarías |
| él / ella / usted | arrinconaría |
| nosotros | arrinconaríamos |
| ustedes | arrinconarían |
| ellos / ellas | arrinconarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | arrincone |
| tú | arrincones |
| él / ella / usted | arrincone |
| nosotros | arrinconemos |
| ustedes | arrinconen |
| ellos / ellas | arrinconen |
Pretérito imperfecto
| yo | arrinconara |
| tú | arrinconaras |
| él / ella / usted | arrinconara |
| nosotros | arrinconáramos |
| ustedes | arrinconaran |
| ellos / ellas | arrinconaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | arrincona |
| él / ella / usted | arrincone |
| nosotros | arrinconemos |
| ustedes | arrinconen |
| ellos / ellas | arrinconen |
Negativo
| tú | no no arrincones |
| él / ella / usted | no no arrincone |
| nosotros | no no arrinconemos |
| ustedes | no no arrinconen |
| ellos / ellas | no no arrinconen |