Conjugación de anieblar
Disminuir el aprecio, estimación o brillo de algo. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | anieblo |
| tú | anieblas |
| él / ella / usted | aniebla |
| nosotros | anieblamos |
| ustedes | anieblan |
| ellos / ellas | anieblan |
Pretérito indefinido
| yo | anieblé |
| tú | anieblaste |
| él / ella / usted | aniebló |
| nosotros | anieblamos |
| ustedes | anieblaron |
| ellos / ellas | anieblaron |
Pretérito imperfecto
| yo | anieblaba |
| tú | anieblabas |
| él / ella / usted | anieblaba |
| nosotros | anieblábamos |
| ustedes | anieblaban |
| ellos / ellas | anieblaban |
Futuro
| yo | anieblaré |
| tú | anieblarás |
| él / ella / usted | anieblará |
| nosotros | anieblaremos |
| ustedes | anieblarán |
| ellos / ellas | anieblarán |
Condicional
| yo | anieblaría |
| tú | anieblarías |
| él / ella / usted | anieblaría |
| nosotros | anieblaríamos |
| ustedes | anieblarían |
| ellos / ellas | anieblarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | anieble |
| tú | aniebles |
| él / ella / usted | anieble |
| nosotros | anieblemos |
| ustedes | anieblen |
| ellos / ellas | anieblen |
Pretérito imperfecto
| yo | anieblara |
| tú | anieblaras |
| él / ella / usted | anieblara |
| nosotros | aniebláramos |
| ustedes | anieblaran |
| ellos / ellas | anieblaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | aniebla |
| él / ella / usted | anieble |
| nosotros | anieblemos |
| ustedes | anieblen |
| ellos / ellas | anieblen |
Negativo
| tú | no no aniebles |
| él / ella / usted | no no anieble |
| nosotros | no no anieblemos |
| ustedes | no no anieblen |
| ellos / ellas | no no anieblen |