Conjugación de anidar
aniˈdaɾInstalarse o hallarse algo en el interior de una persona o cosa. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | anido |
| tú | anidas |
| él / ella / usted | anida |
| nosotros | anidamos |
| ustedes | anidan |
| ellos / ellas | anidan |
Pretérito indefinido
| yo | anidé |
| tú | anidaste |
| él / ella / usted | anidó |
| nosotros | anidamos |
| ustedes | anidaron |
| ellos / ellas | anidaron |
Pretérito imperfecto
| yo | anidaba |
| tú | anidabas |
| él / ella / usted | anidaba |
| nosotros | anidábamos |
| ustedes | anidaban |
| ellos / ellas | anidaban |
Futuro
| yo | anidaré |
| tú | anidarás |
| él / ella / usted | anidará |
| nosotros | anidaremos |
| ustedes | anidarán |
| ellos / ellas | anidarán |
Condicional
| yo | anidaría |
| tú | anidarías |
| él / ella / usted | anidaría |
| nosotros | anidaríamos |
| ustedes | anidarían |
| ellos / ellas | anidarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | anide |
| tú | anides |
| él / ella / usted | anide |
| nosotros | anidemos |
| ustedes | aniden |
| ellos / ellas | aniden |
Pretérito imperfecto
| yo | anidara |
| tú | anidaras |
| él / ella / usted | anidara |
| nosotros | anidáramos |
| ustedes | anidaran |
| ellos / ellas | anidaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | anida |
| él / ella / usted | anide |
| nosotros | anidemos |
| ustedes | aniden |
| ellos / ellas | aniden |
Negativo
| tú | no no anides |
| él / ella / usted | no no anide |
| nosotros | no no anidemos |
| ustedes | no no aniden |
| ellos / ellas | no no aniden |