Conjugación de aniñar
aniˈɲaɾInfinitivo de aniñarse (verbo pronominal). :*Uso: admite doble sintaxis: «se va a aniñar» o «va a aniñarse». Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | aniño |
| tú | aniñas |
| él / ella / usted | aniña |
| nosotros | aniñamos |
| ustedes | aniñan |
| ellos / ellas | aniñan |
Pretérito indefinido
| yo | aniñé |
| tú | aniñaste |
| él / ella / usted | aniñó |
| nosotros | aniñamos |
| ustedes | aniñaron |
| ellos / ellas | aniñaron |
Pretérito imperfecto
| yo | aniñaba |
| tú | aniñabas |
| él / ella / usted | aniñaba |
| nosotros | aniñábamos |
| ustedes | aniñaban |
| ellos / ellas | aniñaban |
Futuro
| yo | aniñaré |
| tú | aniñarás |
| él / ella / usted | aniñará |
| nosotros | aniñaremos |
| ustedes | aniñarán |
| ellos / ellas | aniñarán |
Condicional
| yo | aniñaría |
| tú | aniñarías |
| él / ella / usted | aniñaría |
| nosotros | aniñaríamos |
| ustedes | aniñarían |
| ellos / ellas | aniñarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | aniñe |
| tú | aniñes |
| él / ella / usted | aniñe |
| nosotros | aniñemos |
| ustedes | aniñen |
| ellos / ellas | aniñen |
Pretérito imperfecto
| yo | aniñara |
| tú | aniñaras |
| él / ella / usted | aniñara |
| nosotros | aniñáramos |
| ustedes | aniñaran |
| ellos / ellas | aniñaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | aniña |
| él / ella / usted | aniñe |
| nosotros | aniñemos |
| ustedes | aniñen |
| ellos / ellas | aniñen |
Negativo
| tú | no no aniñes |
| él / ella / usted | no no aniñe |
| nosotros | no no aniñemos |
| ustedes | no no aniñen |
| ellos / ellas | no no aniñen |