Conjugación de amanerar
/amaneˈɾaɾ/to play up; to exaggerate; to make camp Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | amanero |
| tú | amaneras |
| él / ella / usted | amanera |
| nosotros | amaneramos |
| ellos / ellas | amaneran |
| ustedes | amaneran |
Pretérito indefinido
| yo | amaneré |
| tú | amaneraste |
| él / ella / usted | amaneró |
| nosotros | amaneramos |
| ellos / ellas | amaneraron |
| ustedes | amaneraron |
Pretérito imperfecto
| yo | amaneraba |
| tú | amanerabas |
| él / ella / usted | amaneraba |
| nosotros | amanerábamos |
| ellos / ellas | amaneraban |
| ustedes | amaneraban |
Futuro
| yo | amaneraré |
| tú | amanerarás |
| él / ella / usted | amanerará |
| nosotros | amaneraremos |
| ellos / ellas | amanerarán |
| ustedes | amanerarán |
Condicional
| yo | amaneraría |
| tú | amanerarías |
| él / ella / usted | amaneraría |
| nosotros | amaneraríamos |
| ellos / ellas | amanerarían |
| ustedes | amanerarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | amanere |
| tú | amaneres |
| él / ella / usted | amanere |
| nosotros | amaneremos |
| ellos / ellas | amaneren |
| ustedes | amaneren |
Pretérito imperfecto
| yo | amanerara |
| tú | amaneraras |
| él / ella / usted | amanerara |
| nosotros | amaneráramos |
| ellos / ellas | amaneraran |
| ustedes | amaneraran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | amanera |
| él / ella / usted | amanere |
| nosotros | amaneremos |
| ustedes | amaneren |
| ellos / ellas | amaneren |
Negativo
| tú | no amaneres |
| él / ella / usted | no amanere |
| nosotros | no amaneremos |
| ustedes | no amaneren |
| ellos / ellas | no amaneren |