Conjugación de afrontar
/afɾonˈtaɾ/to face, address, tackle, meet, deal with, confront, cope with, handle, bear, manage, (e.g. reality, an issue, a situation, a problem) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | afronto |
| tú | afrontas |
| él / ella / usted | afronta |
| nosotros | afrontamos |
| ellos / ellas | afrontan |
| ustedes | afrontan |
Pretérito indefinido
| yo | afronté |
| tú | afrontaste |
| él / ella / usted | afrontó |
| nosotros | afrontamos |
| ellos / ellas | afrontaron |
| ustedes | afrontaron |
Pretérito imperfecto
| yo | afrontaba |
| tú | afrontabas |
| él / ella / usted | afrontaba |
| nosotros | afrontábamos |
| ellos / ellas | afrontaban |
| ustedes | afrontaban |
Futuro
| yo | afrontaré |
| tú | afrontarás |
| él / ella / usted | afrontará |
| nosotros | afrontaremos |
| ellos / ellas | afrontarán |
| ustedes | afrontarán |
Condicional
| yo | afrontaría |
| tú | afrontarías |
| él / ella / usted | afrontaría |
| nosotros | afrontaríamos |
| ellos / ellas | afrontarían |
| ustedes | afrontarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | afronte |
| tú | afrontes |
| él / ella / usted | afronte |
| nosotros | afrontemos |
| ellos / ellas | afronten |
| ustedes | afronten |
Pretérito imperfecto
| yo | afrontara |
| tú | afrontaras |
| él / ella / usted | afrontara |
| nosotros | afrontáramos |
| ellos / ellas | afrontaran |
| ustedes | afrontaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | afronta |
| él / ella / usted | afronte |
| nosotros | afrontemos |
| ustedes | afronten |
| ellos / ellas | afronten |
Negativo
| tú | no afrontes |
| él / ella / usted | no afronte |
| nosotros | no afrontemos |
| ustedes | no afronten |
| ellos / ellas | no afronten |