Conjugación de afiar
/afiˈaɾ/Prometer o dar fe de que no se hará daño a alguien, según se practicaba antiguamente entre nobles, caballeros o hijosdalgo. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | afio |
| tú | afias |
| él / ella / usted | afia |
| nosotros | afiamos |
| ellos / ellas | afian |
| ustedes | afian |
Pretérito indefinido
| yo | afié |
| tú | afiaste |
| él / ella / usted | afió |
| nosotros | afiamos |
| ellos / ellas | afiaron |
| ustedes | afiaron |
Pretérito imperfecto
| yo | afiaba |
| tú | afiabas |
| él / ella / usted | afiaba |
| nosotros | afiábamos |
| ellos / ellas | afiaban |
| ustedes | afiaban |
Futuro
| yo | afiaré |
| tú | afiarás |
| él / ella / usted | afiará |
| nosotros | afiaremos |
| ellos / ellas | afiarán |
| ustedes | afiarán |
Condicional
| yo | afiaría |
| tú | afiarías |
| él / ella / usted | afiaría |
| nosotros | afiaríamos |
| ellos / ellas | afiarían |
| ustedes | afiarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | afie |
| tú | afies |
| él / ella / usted | afie |
| nosotros | afiemos |
| ellos / ellas | afien |
| ustedes | afien |
Pretérito imperfecto
| yo | afiara |
| tú | afiaras |
| él / ella / usted | afiara |
| nosotros | afiáramos |
| ellos / ellas | afiaran |
| ustedes | afiaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | afia |
| él / ella / usted | afie |
| nosotros | afiemos |
| ustedes | afien |
| ellos / ellas | afien |
Negativo
| tú | no afies |
| él / ella / usted | no afie |
| nosotros | no afiemos |
| ustedes | no afien |
| ellos / ellas | no afien |