Conjugación de adornar
adoɾˈnaɾDescribir a una persona atribuyéndole virtudes o características positivas. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | adorno |
| tú | adornas |
| él / ella / usted | adorna |
| nosotros | adornamos |
| ustedes | adornan |
| ellos / ellas | adornan |
Pretérito indefinido
| yo | adorné |
| tú | adornaste |
| él / ella / usted | adornó |
| nosotros | adornamos |
| ustedes | adornaron |
| ellos / ellas | adornaron |
Pretérito imperfecto
| yo | adornaba |
| tú | adornabas |
| él / ella / usted | adornaba |
| nosotros | adornábamos |
| ustedes | adornaban |
| ellos / ellas | adornaban |
Futuro
| yo | adornaré |
| tú | adornarás |
| él / ella / usted | adornará |
| nosotros | adornaremos |
| ustedes | adornarán |
| ellos / ellas | adornarán |
Condicional
| yo | adornaría |
| tú | adornarías |
| él / ella / usted | adornaría |
| nosotros | adornaríamos |
| ustedes | adornarían |
| ellos / ellas | adornarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | adorne |
| tú | adornes |
| él / ella / usted | adorne |
| nosotros | adornemos |
| ustedes | adornen |
| ellos / ellas | adornen |
Pretérito imperfecto
| yo | adornara |
| tú | adornaras |
| él / ella / usted | adornara |
| nosotros | adornáramos |
| ustedes | adornaran |
| ellos / ellas | adornaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | adorna |
| él / ella / usted | adorne |
| nosotros | adornemos |
| ustedes | adornen |
| ellos / ellas | adornen |
Negativo
| tú | no no adornes |
| él / ella / usted | no no adorne |
| nosotros | no no adornemos |
| ustedes | no no adornen |
| ellos / ellas | no no adornen |