Conjugación de aconhortar
Dar consuelo, buen ánimo, conhorte, fuerza, buen espíritu o aliento. Variante de conhortar. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | aconhorto |
| tú | aconhortas |
| él / ella / usted | aconhorta |
| nosotros | aconhortamos |
| ustedes | aconhortan |
| ellos / ellas | aconhortan |
Pretérito indefinido
| yo | aconhorté |
| tú | aconhortaste |
| él / ella / usted | aconhortó |
| nosotros | aconhortamos |
| ustedes | aconhortaron |
| ellos / ellas | aconhortaron |
Pretérito imperfecto
| yo | aconhortaba |
| tú | aconhortabas |
| él / ella / usted | aconhortaba |
| nosotros | aconhortábamos |
| ustedes | aconhortaban |
| ellos / ellas | aconhortaban |
Futuro
| yo | aconhortaré |
| tú | aconhortarás |
| él / ella / usted | aconhortará |
| nosotros | aconhortaremos |
| ustedes | aconhortarán |
| ellos / ellas | aconhortarán |
Condicional
| yo | aconhortaría |
| tú | aconhortarías |
| él / ella / usted | aconhortaría |
| nosotros | aconhortaríamos |
| ustedes | aconhortarían |
| ellos / ellas | aconhortarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | aconhorte |
| tú | aconhortes |
| él / ella / usted | aconhorte |
| nosotros | aconhortemos |
| ustedes | aconhorten |
| ellos / ellas | aconhorten |
Pretérito imperfecto
| yo | aconhortara |
| tú | aconhortaras |
| él / ella / usted | aconhortara |
| nosotros | aconhortáramos |
| ustedes | aconhortaran |
| ellos / ellas | aconhortaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | aconhorta |
| él / ella / usted | aconhorte |
| nosotros | aconhortemos |
| ustedes | aconhorten |
| ellos / ellas | aconhorten |
Negativo
| tú | no no aconhortes |
| él / ella / usted | no no aconhorte |
| nosotros | no no aconhortemos |
| ustedes | no no aconhorten |
| ellos / ellas | no no aconhorten |