Conjugación de achantar
/at͡ʃanˈtaɾ/Intimidar, hacer que alguien deje de decir o hacer algo haciéndole notar su inferioridad con respecto de uno mismo u otra persona. Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | achanto |
| tú | achantas |
| él / ella / usted | achanta |
| nosotros | achantamos |
| ellos / ellas | achantan |
| ustedes | achantan |
Pretérito indefinido
| yo | achanté |
| tú | achantaste |
| él / ella / usted | achantó |
| nosotros | achantamos |
| ellos / ellas | achantaron |
| ustedes | achantaron |
Pretérito imperfecto
| yo | achantaba |
| tú | achantabas |
| él / ella / usted | achantaba |
| nosotros | achantábamos |
| ellos / ellas | achantaban |
| ustedes | achantaban |
Futuro
| yo | achantaré |
| tú | achantarás |
| él / ella / usted | achantará |
| nosotros | achantaremos |
| ellos / ellas | achantarán |
| ustedes | achantarán |
Condicional
| yo | achantaría |
| tú | achantarías |
| él / ella / usted | achantaría |
| nosotros | achantaríamos |
| ellos / ellas | achantarían |
| ustedes | achantarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | achante |
| tú | achantes |
| él / ella / usted | achante |
| nosotros | achantemos |
| ellos / ellas | achanten |
| ustedes | achanten |
Pretérito imperfecto
| yo | achantara |
| tú | achantaras |
| él / ella / usted | achantara |
| nosotros | achantáramos |
| ellos / ellas | achantaran |
| ustedes | achantaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | achanta |
| él / ella / usted | achante |
| nosotros | achantemos |
| ustedes | achanten |
| ellos / ellas | achanten |
Negativo
| tú | no achantes |
| él / ella / usted | no achante |
| nosotros | no achantemos |
| ustedes | no achanten |
| ellos / ellas | no achanten |