Conjugación de acartonar
akaɾtoˈnaɾInfinitivo de acartonarse (verbo pronominal). :*Uso: admite doble sintaxis: «se va a acartonar» o «va a acartonarse». Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | acartono |
| tú | acartonas |
| él / ella / usted | acartona |
| nosotros | acartonamos |
| ustedes | acartonan |
| ellos / ellas | acartonan |
Pretérito indefinido
| yo | acartoné |
| tú | acartonaste |
| él / ella / usted | acartonó |
| nosotros | acartonamos |
| ustedes | acartonaron |
| ellos / ellas | acartonaron |
Pretérito imperfecto
| yo | acartonaba |
| tú | acartonabas |
| él / ella / usted | acartonaba |
| nosotros | acartonábamos |
| ustedes | acartonaban |
| ellos / ellas | acartonaban |
Futuro
| yo | acartonaré |
| tú | acartonarás |
| él / ella / usted | acartonará |
| nosotros | acartonaremos |
| ustedes | acartonarán |
| ellos / ellas | acartonarán |
Condicional
| yo | acartonaría |
| tú | acartonarías |
| él / ella / usted | acartonaría |
| nosotros | acartonaríamos |
| ustedes | acartonarían |
| ellos / ellas | acartonarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | acartone |
| tú | acartones |
| él / ella / usted | acartone |
| nosotros | acartonemos |
| ustedes | acartonen |
| ellos / ellas | acartonen |
Pretérito imperfecto
| yo | acartonara |
| tú | acartonaras |
| él / ella / usted | acartonara |
| nosotros | acartonáramos |
| ustedes | acartonaran |
| ellos / ellas | acartonaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | acartona |
| él / ella / usted | acartone |
| nosotros | acartonemos |
| ustedes | acartonen |
| ellos / ellas | acartonen |
Negativo
| tú | no no acartones |
| él / ella / usted | no no acartone |
| nosotros | no no acartonemos |
| ustedes | no no acartonen |
| ellos / ellas | no no acartonen |