Conjugación de abrogar
/abroˈɡaɾ/to abrogate (annul by an authoritative act) Ver definición completa →
Indicativo
Presente
| yo | abrogo |
| tú | abrogas |
| él / ella / usted | abroga |
| nosotros | abrogamos |
| ellos / ellas | abrogan |
| ustedes | abrogan |
Pretérito indefinido
| yo | abrogué |
| tú | abrogaste |
| él / ella / usted | abrogó |
| nosotros | abrogamos |
| ellos / ellas | abrogaron |
| ustedes | abrogaron |
Pretérito imperfecto
| yo | abrogaba |
| tú | abrogabas |
| él / ella / usted | abrogaba |
| nosotros | abrogábamos |
| ellos / ellas | abrogaban |
| ustedes | abrogaban |
Futuro
| yo | abrogaré |
| tú | abrogarás |
| él / ella / usted | abrogará |
| nosotros | abrogaremos |
| ellos / ellas | abrogarán |
| ustedes | abrogarán |
Condicional
| yo | abrogaría |
| tú | abrogarías |
| él / ella / usted | abrogaría |
| nosotros | abrogaríamos |
| ellos / ellas | abrogarían |
| ustedes | abrogarían |
Subjuntivo
Presente
| yo | abrogue |
| tú | abrogues |
| él / ella / usted | abrogue |
| nosotros | abroguemos |
| ellos / ellas | abroguen |
| ustedes | abroguen |
Pretérito imperfecto
| yo | abrogara |
| tú | abrogaras |
| él / ella / usted | abrogara |
| nosotros | abrogáramos |
| ellos / ellas | abrogaran |
| ustedes | abrogaran |
Imperativo
Afirmativo
| tú | abroga |
| él / ella / usted | abrogue |
| nosotros | abroguemos |
| ustedes | abroguen |
| ellos / ellas | abroguen |
Negativo
| tú | no abrogues |
| él / ella / usted | no abrogue |
| nosotros | no abroguemos |
| ustedes | no abroguen |
| ellos / ellas | no abroguen |